O projekcie

Głównym celem projektu jest poprawa warunków bytowania mopka zachodniego przez tworzenie sztucznych schronień oraz uzupełnienie stanu wiedzy o aktywności tego nietoperza w lasach, co stanowi wdrażanie planów zarządzania obszarami chronionymi (10 obszarów Natura 2000, 1 park narodowy i 2 parki krajobrazowe).

Niewystarczająca liczba schronień dla mopka w lasach gospodarczych może być rozwiązywana doraźnie przez wieszanie specjalnych budek szczelinowych oraz długofalowo przez odpowiednie postępowanie w lasach gospodarczych, przede wszystkim pozostawianie fragmentów drzewostanów do naturalnego rozpadu. W 12 kompleksach leśnych zostanie powieszone po 100 dedykowanych dla mopka budek szczelinowych, modelu opracowanego przez F. Greenaway w Anglii. Ich wysoka skuteczność została już potwierdzona w Polsce

Powyżej zdjęcie sferyczne z jednego z punktów wieszania skrzynek szczelinowych w Puszczy Kozienickiej w ramach projektu. Na zdjęciu widać 5 skrzynek rozwieszonych w grupie w odległości około 20 metrów od siebie (aby obracać obraz kliknij myszką i przytrzymaj lewy przycisk)

Efektem projektu będzie poprawa stanu ochrony oraz wiedzy na temat populacji mopka zachodniego oraz wdrożenie planów zarządzania 12 obszarami chronionymi w zakresie dotyczącym mopka. Efektem dodatkowym będzie zapewnienie kryjówek innym gatunkom nietoperzy, które też korzystają z budek szczelinowych.

Rejestrator LunaMoth zainstalowany w ramach monitoringu ultrasonicznego
Fot. Katarzyna Thor

Potrzeba realizacji projektu wynika z Dyrektywy Siedliskowej (Dyrektywa Rady 92/43/EWG), Konwencji o ochronie gatunków dzikiej flory i fauny europejskiej oraz ich siedlisk (Konwencja Berneńska), Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt (Konwencja Bońska), Porozumienia o ochronie populacji europejskich nietoperzy.

W projekcie ochrony mopka biorą udział przyrodnicy i naukowcy działający w Ogólnopolskim Towarzystwie Ochrony Nietoperzy w tym z: Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, Uniwersytetu Wrocławskiego, Uniwersytetu Łódzkiego, Instytutu Biologii Ssaków Polskiej Akademii Nauk w Białowieży, Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, Instytutu Nauk Biologicznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, Uniwersytetu Zielonogórskiego.

Projekt dofinansowany ze środków Mechanizmu Finansowego EOG 2014-2021 w ramach programu „Środowisko, Energia i Zmiany klimatu”.